Stokbrood.jpg

Autisme en taal: 55 fantastische ingezonden voorbeelden van ‘Taal letterlijk nemen’.

TAAL LETTERLIJK NEMEN

33 “IS JE MOEDER THUIS?”

De standaard grap, die bij ons echt gebeurd is. Als iemand opbelde en vroeg of zijn moeder thuis was, antwoordde hij met ja en hing op. Ik heb de familie moeten instrueren dat ze duidelijk moesten aangeven dat ze mij ook aan de telefoon wilden spreken. Wendy Moerman

 

32 “IN HET ZONNETJE ZETTEN”

dierendag

Zoon:  “Wat is dierendag?”
Mama: “Dat is een dag waarop de dieren even flink in het zonnetje gezet worden.”
Zoon: “Raar dat ze dat dan nu doen wanneer er bijna geen zon meer is….” Rachel Takken

 

31 “DOOR DE HOEKEN”

Onze man zit op paardrijden. Nu zegt de juf regelmatig “door de hoeken”. Een van de 1e keren dat hij het hoorde zei hij in de auto “mama, je kan toch niet dóór de hoeken heen” Toen ik het de juf vertelde lag ze in een deuk. Gelukkig snapt hij wel wat uitdrukkingen zijn. Dus heeft de juf uitgelegd dat het een uitdrukking is en wat ze er wel mee bedoelt. Anoniem




 

30 “AANSTAANDE MOEDERS”

Dylan zit een reclame voor moederdag te kijken en vraagt: wat zijn aanstaande moeders?
Ik: dat zijn mama’s die een baby’tje krijgen.
Dylan: hoeven ze daar niet voor te betalen dan?
Nadieh Klop

 

29 “ZWART WIT”

M: Je moet het allemaal niet zo zwart wit zien.
S: Ik zie gewoon kleuren hoor…. Rachel Takken

 

28 “STOKBROOD”

Pepijn waSTOKBROODs stokbrood aan het eten toen hij plotseling vroeg: “Is stokbrood van stok gemaakt?.. Ohnee van een boom dan natuurlijk, toch?”. Waarop zijn zusje hem raar aankijkt en zegt: “Dus Jorrit (buurman is bakker) maakt brood van boom!? ” Waarop hij heel hard moest lachen. Natuurlijk heeft hij het nog wel even nagevraagd en gekeken bij de buurman of het stokbrood ook écht van deeg werd gemaakt. Loes de Jong

 

27 “PYAMA AAN”

We zijn er ook heel lang mee bezig geweest voor hij (en ook wij) het helemaal doorhadden maar elke keer als ik zei dat Dylan zijn pyjama aan moest trekken kwam hij naar me toe met zijn pyjama OVER zijn gewone kleren aan.  Dan zei ik: nee Dylan je moet je eerst uitkleden en dan je pyjama aan. Vervolgens kwam hij dan met zijn pyjama aan, maar zonder ondergoed aan….. Nadieh Klop

 

26 “IK KAN NIET HEKSEN”

Zoon “Mam…mam…mam!”
Ik: “Geduldig jongen, mama kan niet heksen!”
Paar dagen erna roep ik hem, meerdere keren en vraag uiteindelijk. “Waarom zeg je niks?”
Zoon: “Ja mam, ik ben toch ook geen heks!” Ilona Müller-Schriel

 

25 “IK HOU VAN JOU”

Om hem nog eens uit te leggen wat verliefd zijn en houden van betekent vraag ik hem eerst: wanneer zeg je ‘ik hou van jou’? Dylan: “Nou sowieso als ik naar bed ga.” Nadieh Klop

 

24 “SCHOONMAKEN IN DE WC”

Afgelopen december werd mijn vader 65 en gingen wij met m’n ouders en het gezin van m’n broertje in een pannenkoekenhuis eten. Heerlijk Rustig, zodat het voor onze Jurre ook leuk was. Het toetje was een ijsje in een plastic kabouter (we aten in het kabouterbos). Die mochten ze meenemen. Voor onze Jurre, verzamelkont pur sang, super natuurlijk. Maar hij was vies en pikte door het ijs dus zo kon ie natuurlijk niet me naar huis. Ik zei tegen Jurre “ik ga wel even naar de wc en maak hem daar schoon.” Ik bedoelde bij de wastafel….. Jurre verontwaardigd;  “Nou je stopt hem toch niet in de wc pot om schoon te maken….?!” Ik bedoelde bij de kraan in de wc. Het was zo’n mooi voorval, we hebben er zo om gelachen….. Zo letterlijk! In de wc schoonmaken, het zou niet in me opkomen! Het kaboutertje is dus onder de kraan geweest en kon met een gerust hart mee naar huis. Marieke de Weerd

 

23 “IK BEN GEEN BLOEMPJE”

Als kleine kleuter zat hij in bad met verschillende speeltjes: balletje, spuitvisjes, gietertje, potje enz… ik ging mijn zoon zijn haartjes nat maken en het eerste wat ik vast had was het gietertje, ik begon te gieten op zijn hoofdje waarop hij luid riep: “IK BEN GEEN BLOEMPJE!!! Daar stond ik met mijn leuke bedoeling. Nicole van Broekhoven

KLIK OM DOOR TE GAAN NAAR DE REST VAN DE VOORBEELDEN!




KOEKIE Autisme BegeleidingAutisme en taal: 55 fantastische ingezonden voorbeelden van ‘Taal letterlijk nemen’.

19 comments

Join the conversation
  • Katia Verstraeten - 2 februari 2019 reply

    Mijn zoontje (8 jaar) stelde enkele maanden geleden de vraag of er al kleuren waren als ik nog klein was. Ik keek hem niet-begrijpend aan en antwoordde van wel. Hij had op televisie filmpjes gezien in zwart-wit en dacht dus dat heel de wereld zwart-wit was!

  • Pietertje - 12 oktober 2018 reply

    Eigenlijk heb ik een vraag waarop het mij nooit gelukt is om antwoord op te vinden, ook niet op internet.
    Vroeger op de lagere school kreeg ik een of andere test. Ik kreeg een plaatje te zien en ik moest antwoorden wat ik vond (??) dat het was. Ik gaf antwoord, waarop ik plaatje 2 te zien kreeg. Ik weet nog als de dag van gister dat ik vroeg. Dat antwoord wat is gaf op plaatje 1. was dat Goed of was dat Fout ??? Het enige wat ik als antwoord kreeg was. Zo werken deze vragen niet. Ik heb dus verder mijn hele altijd geweigerd om vragen te beantwoorden waarop het antwoord niet eenduidig goed of fout is. Een tweede voorbeeld is dat een keer een leraar van de middelbare school iets vroeg van: Vertel een waarom jij vind dat dit zo is. Waarop ik een wedervraag stelde. Vertelt U eens waarom U denkt dat dat papier op uw tafel wit is, Dus niet zeggen dat papier IS wit, waar vertellen waarom U denkt dat dit zo is. Als een vraag op deze manier wordt gesteld, kan ik hem niet be-antwoorden. O ja. mijn rapport cijfers waren erg hoog op school, omdat ik (nog steeds gelukkig) een uitstekend fotografisch geheugen heb. Ik hoef maar een minuutje naar een blad met tekst te kijken en het staat
    als een foto in mijn geheugen, waarvan ik als het ware tijdens een proefwerk het antwoord gewoon op kon lezen. Graag antwoord hieronder:
    is dit autisme of is dit hoogbegaafdheid of heb ik weer iets anders??
    Ik wil perse anoniem blijven, daarom op deze openbare manier.

  • Jeannette - 24 september 2018 reply

    Hi, ik ben moeder van een zoon van bijna 20 met autisme en heb zelf autisme. Ik zie jullie poster op Facebook en het is het “feest” der herkenning. Mijn vraag aan jullie is eigenlijk..gaan deze symptomen over, in hoeverre is het aan pubertijd te wijten en in hoeverre kunnen we hopen op enige vorm van zelfstandigheid? We zijn eigenlijk de wanhoop nabij

    Jonneke Koekhoven - 25 september 2018 reply

    Hoi Jeannette, bedankt voor je bericht. Deze week zijn we gestart met een online cursus over autisme en de pubertijd waarin deze vraag beantwoord wordt. De cursus zal in april 2019 herhaald worden. Als je nog mee wil doen mag je een mail sturen naar jonneke@symptomen-autisme.nl voor alle informatie.

  • Kees - 18 juli 2018 reply

    Hier iets wat in mijn familie is gebeurd. Een jongen had voor zijn 11e verjaardag van diverse familie leden wat geld gekregen, met de mededeling erbij: “Koop hier maar iets voor wat je leuk vindt” Echter op het einde van de dag had hij in totaal E 40,- bij elkaar. Zijn moeder echter die dacht: Wel handig zoveel kleingeld voor in de winkel, ik wissel dat om voor 2 biljetten van E 20,- . Echter hij schreeuwde moord en brand dat zijn moeder ZIJN geld had afgepakt. (Hij kent de waarde van de biltetten goed en kan ook erg goed rekenen) Hij wilde ook niet luisteren naar zijn moeder die vertelde van : Dat is toch evenveel geld waard. gelukkig herkende ik de reden hiervan maar al te goed uit mijn eigen jeugd van mezelf. Ik ging even apart praten met zijn moeder en vertelde haar dat die dingen die hij wil gaan kopen perse gekocht moeten worden met DIE biljetten die hij had gekregen. Immers dan pas klopt het verhaaltje. Zijn moeder keek mij wantrouwend aan van: Wat maakt dat nou weer uit. Waarop ik zei: Probeer maar eens, geef hem “zijn” biljetten maar eens terug. En wis en waarachtig, Hij bedaarde op slag. Ik adviseerde haar dan ook om het hier eens met de huisarts van haar zoon over te hebben. Een paar maanden later belde zij mij om mij te bedanken en dat de artsen mede door mijn tip autisme bij hem vastgesteld hebben. en dat nu meerdere dingen van zijn gedrag uit het verleden verklaard werden.

    Jonneke Koekhoven - 18 juli 2018 reply

    Mooi verhaal Kees, bedankt voor het delen!

  • Sofie - 7 juni 2018 reply

    Papa zei zonder verdere uitleg: ‘Meisjes plagen is om liefde vragen’. De dag erna komt mijn zoon van school en hij zei ‘ik heb de hele dag 1 meisje geplaagd vandaag. Ze liep constant weg van mij. Ze snapt het niet, hé!’

  • Mariëlle - 6 juni 2018 reply

    Ik was ooit boos en zei: je kan het dak op.
    Zoonlief was direct in paniek en ik kon me wel voor het hoofd slaan.
    Ook vroeg ik hem ooit waar hij zich pijn had gedaan. Hij liet mij de plek zien waar het gebeurd was.

  • Piet - 17 januari 2018 reply

    Hier iets wat een jaar of 40 geleden is gebeurd. Toen ik op mijn 18e van school kwam en begon te werken bij een productie bedrijf, moest ik naar een arts, voor een medische keuring, kennelijk was dat verplicht voor iedereen die begint met werken. Bij het begin van die keuring vertelde zijn assistente, die de keuring deed: Kleed U zich maar uit, uw onderbroek mag U aanhouden. Na diverse tests, zoals lengte, gewicht bloed druk etc etc. en een aantal vragen zei ze; Zo dat was alles, alleen HIER in dit flesje een keertje plassen, dat onderzoeken we ook op enkele dingen. En dus deed ik zonder enige schroom terplekke hetgeen zij van me verlangde. Dit was mijn allereerste medische onderzoek, dus ik had geen enkel idee dat ik dit niet ter plekke moest doen, zo vlak voor haar. Dit drong pas tot me door toen mijn moeder later vroeg van; En hoe was het daar bij die keuring gegaan. Waarop ik antwoorde: Zij vroeg toch om HIER in dat flesje te plassen ??

  • Freya Vissers - 29 november 2017 reply

    Wij zaten in de auto en het begon te regenen. Ik vroeg “kijk eens of er vanachter een paraplu ligt? Het begint te motregenen” Onze zoon (7) helemaal totaal in paniek “Nee!!! Ik wil geen slaag! Ik blijf wel in de auto zitten.” 😂 Dan moet je dus serieus blijven… (motten is in de kempen een synoniem voor slaan)

  • freya - 29 november 2017 reply

    Wij zaten in de auto en het begon te regenen. Ik zei”kijk is of er een paraplu vanachter ligt, het begint te motregenen” Mijn zoon (7jaar) hélemaal in paniek “Nee !!! Ik blijf in de auto hoor… Ik wil helemaal geen slaag krijgen !!!” (motten is in de kempen een synoniem voor slaan) 😂

  • Piet - 17 oktober 2017 reply

    Vroeger op school had ik een keer iets gedaan wat kennelijk niet mocht, waarop de lerares zei: Dat wil ik niet meer zien. Met als gevolg dat ik een paar uur later datzelfde nog eens deed toen ze met haar rug naar de klas stond. “Wat heb ik net gezegd??” klonk het boos, waarop ik antwoordde: “Maar U hebt toch ook niet GEZIEN dat ik dat deed?” Ik dacht echt dat ik dat wel mocht doen, zolang ze het maar niet zag. Ik heb nooit begrepen en zal ook nooit begrijpen waarom mensen iedere keer weer tegen mij moeten zeggen, “Nee ik BEDOELDE eigenlijk dat. Een ander voorbeeld was toen ik als kind iemand moest beschrijven en ze vroegen welke kleding iemand droeg, waarop ik antwoordde van “geen” Wat?? was het antwoord liep hij bloot??? ik: Nee natuurlijk niet, Lerares: Welke kleren droeg hij dan vroeg ze nogmaals, waarop ik weer zei van “niets”. Dat ging zo een tijdje door tot er iemand anders de vraag anders stelde en ik keurig antwoordde. Het woord “dragen” betekent bij mij namelijk maar 1 ding, en dat is bij mij hetzelfde als “meesjouwen”

  • H. Sandra - 19 augustus 2017 reply

    toen onze zoon een jaar of 8 was reden we eens voorbij een ‘watertoren’ en dat zeiden we ook tegen hem… waarop hij heel hard begon te lachen… ‘een toren van water… dat kan toch niet’ zei hij toen 😀

    zinnen zoals ‘stap eens op de bus’ en ‘op uw kamer’ … hilarisch want ge stapt niet ‘op’ maar ‘in’ de bus en iets ligt niet ‘op’ de kamer maar ‘in’ de kamer

    ondertussen is hij 21 maar nog kan hij het niet laten als ik vraag om de tafel te zetten te antw ‘die staat er al’ 🙂

  • angeliqueserlierAngelique - 18 augustus 2017 reply

    M’n man was laatst chagrijnig, omdat hij 1 verkeerde schroef in het nieuwe bureau had gedraaid. Deze was door het bureau heen gegaan. Dus ik zeg zo tegen mijn man: ” Je kan er wel chagrijnig om blijven maar we kunnen het toch niet terug draaien. Waarop m’n zoontje zegt: Jawel mama, papa heeft het schroefje wel teruggedraaid. Knap he!

  • cindy - 17 augustus 2017 reply

    mijn zoon vroeg hoeveel minuten het nog zou duren, ik zei nog een kwartiertje, het was even stil en hij vroeg nog eens hoeveel minuten, toen besefte ik dat ik echt de minuten moest opnoemen.

  • Jolanda - 17 augustus 2017 reply

    ik heb er veel! Dochter pdd-nos (nu 23) Zoon klassiek autisme (nu 17)

    aan de ontbijtafel. Op tafel staat er een ander merk margarine, vraagt dochterlief opeens, “mama, is deze margarine ook lief voor de plantjes?” plantaardige margarine…

    Ik wil mijn auto parkeren. Ik zie een lelijke eend en denk dat die mijnheer op “mijn plekje” wil parkeren en kijk om mij heen en mopper.. “waar is die vent met die eend”
    Als ik met dochter uitgestapt ben wil ik naar het winkelcentrum. Dochter staat echter om zich heen te kijken.. en wil niet mee. Ik vraag kom je nou? Nee mama, ik wil die vent met die eend zien!
    Zij dacht dat iemand een eend aan een riempje aan t uitlaten was.

    Zoonlief staat bij oma in de tuin ziet oma op het balkonnetje was op hangen.. “Héé oma! Jij hebt een bovenbuiten!”

  • Tamara - 16 juli 2017 reply

    Wij lagen op zaterdagochtend nog heerlijk met zijn alle in ons grote bed en ik lag met mijn zoon van 3 te knuffelen. Zeg ik tegen hem “ik hou van jou” krijg ik terug “ik hou van snoepjes” de dag ervoor had hij Sint Maarten gelopen.

    Jonneke Koekhoven - 23 juli 2017 reply

    😀 Heerlijk waar kinderen mee kunnen komen!

  • Yvonne - 10 juni 2017 reply

    Dochter van 13 met pddnos mag een nieuwe bikini bestellen via een postorderbedrijf. Samen plaatsen we de bestelling en krijgen daar een bevestiging van. Ze was zo blij!! En vraagt wanneer de bikini binnenkomt. Ik zeg “ik denk deze week nog wel”. “Hhmppff….” was haar antwoord. Zo van geloof je het zelf. Ik wilde gaan uitleggen dat ik denk dat de bikini woensdag of donderdag binnen zal komen en weer reageerde ze vol ongeloof. Daarop vroeg ik haar “hoe lang duurt de week nog volgens jou?” Ze draait zich om naar de klok, kijkt even en zegt resoluut “4 uur en 3 minuten”. Het was zondagavond 19.57 uur.

Join the conversation

* Checkbox GDPR is verplicht

*

Ik ga akkoord met het privacybeleid van KOEKIE Autisme Begeleiding